Instytucje także popełniają błędy przy nakładaniu korekt finansowych. Sprawdź, jak je rozpoznać i jak bronić dotacji.
Korekta finansowa dotacji często jest przedstawiana przez instytucję jako oczywista konsekwencja naruszenia. W praktyce jednak także instytucje finansujące popełniają błędy. Mogą błędnie ocenić dokumenty, zastosować niewłaściwą stawkę korekty, pominąć wyjaśnienia beneficjenta albo nie uwzględnić rzeczywistego wpływu uchybienia na projekt.
Dlatego każdą korektę warto dokładnie przeanalizować przed jej zaakceptowaniem.
Najczęstsze błędy instytucji
Do typowych błędów należą:
- automatyczne stosowanie korekty bez analizy wpływu naruszenia,
- brak odniesienia do zasady proporcjonalności,
- pominięcie dokumentów złożonych przez beneficjenta,
- błędne przyjęcie, że wydatek był niekwalifikowalny,
- nieprawidłowe wyliczenie kwoty zwrotu,
- zbyt szeroka interpretacja naruszenia,
- brak wykazania szkody lub ryzyka dla środków publicznych.
W wielu sprawach instytucja koncentruje się na formalnym uchybieniu, pomijając fakt, że projekt został wykonany, cele osiągnięte, a wydatek był realny i racjonalny.
Jak reagować?
Beneficjent powinien żądać pełnego uzasadnienia korekty i wykazać, że instytucja błędnie oceniła sprawę. Argumentacja powinna odwoływać się do dokumentów projektowych, zasad kwalifikowalności oraz rzeczywistego przebiegu realizacji projektu.