Korekta finansowa w projekcie unijnym oznacza pomniejszenie dofinansowania albo żądanie zwrotu części środków. Najczęściej jest nakładana w związku z naruszeniem procedur zamówieniowych, zasady konkurencyjności, nieprawidłowym opisem przedmiotu zamówienia, brakiem dokumentów albo uznaniem wydatku za niekwalifikowalny.
Nie każda korekta jest jednak prawidłowa. Instytucja musi wykazać podstawę jej nałożenia, rodzaj naruszenia, wpływ na projekt oraz sposób wyliczenia kwoty. Beneficjent ma prawo bronić się, składać wyjaśnienia, zastrzeżenia, odwołanie albo kwestionować decyzję w dalszym postępowaniu.
W obronie przed korektą warto sprawdzić:
- czy naruszenie rzeczywiście wystąpiło,
- czy miało realny wpływ na konkurencję lub budżet projektu,
- czy instytucja zastosowała właściwą stawkę korekty,
- czy uwzględniła zasadę proporcjonalności,
- czy nie pominęła wyjaśnień beneficjenta.
W wielu sprawach możliwe jest wykazanie, że uchybienie miało charakter formalny, nieistotny albo nie uzasadniało korekty w pełnej wysokości. Kluczowe jest szybkie przygotowanie argumentacji i zebranie dokumentów potwierdzających prawidłową realizację projektu.