Sprzeciw od nakazu zapłaty powinien zawierać zarzuty, dowody i wnioski. Sprawdź, jak go przygotować i czego unikać.
Sprzeciw od nakazu zapłaty to pismo, które pozwala pozwanemu zakwestionować nakaz i doprowadzić do rozpoznania sprawy przez sąd. Wniesienie sprzeciwu w terminie powoduje, że sprawa jest dalej prowadzona, a pozwany może przedstawić swoje argumenty.
Sprzeciw powinien być konkretny. Nie wystarczy napisać: „nie zgadzam się z nakazem”. Trzeba wskazać, dlaczego roszczenie jest niezasadne.
Co powinien zawierać sprzeciw?
W sprzeciwie warto wskazać:
- oznaczenie sądu,
- sygnaturę sprawy,
- dane stron,
- zakres zaskarżenia nakazu,
- zarzuty wobec roszczenia,
- wnioski dowodowe,
- uzasadnienie,
- podpis,
- załączniki.
Jakie zarzuty można podnieść?
Najczęstsze zarzuty to:
- brak istnienia długu,
- przedawnienie roszczenia,
- zapłata całości lub części kwoty,
- błędne wyliczenie odsetek,
- brak umowy,
- niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi przez powoda,
- brak legitymacji powoda,
- niewłaściwe doręczenie dokumentów.
Dlaczego termin jest ważny?
Sprzeciw musi zostać złożony w terminie wskazanym w pouczeniu. Po jego upływie nakaz może się uprawomocnić, a powód będzie mógł skierować sprawę do egzekucji.