Nałożenie korekty finansowej nie zawsze jest zasadne. Sprawdź, jakie działania może podjąć beneficjent i jak ograniczyć skutki korekty.
Nałożenie korekty finansowej oznacza, że instytucja finansująca uznała określone działanie beneficjenta za nieprawidłowe. Korekta może polegać na pomniejszeniu dofinansowania albo obowiązku zwrotu części już otrzymanych środków. Najczęściej dotyczy naruszeń przy wyborze wykonawcy, kwalifikowalności wydatków, dokumentacji zamówień lub realizacji projektu niezgodnie z umową.
Beneficjent nie jest jednak bezbronny. Ma prawo zakwestionować korektę, przedstawić wyjaśnienia i wykazać, że stanowisko instytucji jest nieprawidłowe albo zbyt daleko idące.
Jakie działania podjąć?
Po otrzymaniu informacji o korekcie warto:
- sprawdzić podstawę prawną korekty,
- ustalić, którego wydatku dotyczy,
- przeanalizować dokumentację projektu,
- zweryfikować sposób wyliczenia kwoty,
- przygotować argumentację co do braku naruszenia lub jego nieistotności.
Ważne jest również zbadanie, czy instytucja zastosowała zasadę proporcjonalności. Nawet jeśli doszło do uchybienia, nie zawsze uzasadnia ono wysoką korektę finansową.
Obrona przed korektą
Skuteczna obrona powinna wykazywać, że beneficjent działał zgodnie z umową, regulaminem i wytycznymi, a ewentualne nieprawidłowości nie miały wpływu na konkurencję, budżet projektu ani osiągnięcie jego celów.